پنجشنبه 31 مرداد ماه سال 1387
این غم بدان کشیدم
یارا زگوشه چشم این غم بدان کشیدم
با عشق به روز دیدار من این گمان کشیدم
که وصل کنم دل از مهرسوزانده جان صفا دم
باشد که مرهم من این درد به ان کشیدم
باز هم شکن نوایم گو عاشقی روا نیست
سیر و سلو کت از عشق نگو به جان کشیدم
ای بهتریم امیدم به خاک غم وصله ام
شادم کن از وفایت صبر زمان کشیدم
من تا صحر به عشقم خوابم حرام بکردم
بحر تو یار بگردیم بر عشق خزان کشیدم
بی خواب عشق نمیرم بر سوز مستت از دم
یاد خوشی که بردم از این توان کشیدم
ازسر به مهر خوش نیست ای ناز جان سنایم
زیبا کنم به مهرت بی عشق زیان کشیدم
