شعر حقیقت من

حسن زرجینی — Thu, 21 Aug 2008 23:43:16 GMT

این غم بدان کشیدم

یارا زگوشه چشم این غم بدان کشیدم

با عشق به روز دیدار من این گمان کشیدم

که وصل کنم دل از مهرسوزانده جان صفا دم

باشد که مرهم من این درد به ان کشیدم

باز هم شکن نوایم گو عاشقی روا نیست

سیر و سلو کت از عشق نگو به جان کشیدم

ای بهتریم امیدم به خاک غم وصله ام

شادم کن از وفایت صبر زمان کشیدم

من تا صحر به عشقم خوابم حرام بکردم

بحر تو یار بگردیم بر عشق خزان کشیدم

بی خواب عشق نمیرم بر سوز مستت از دم

یاد خوشی که بردم از این توان کشیدم

ازسر به مهر خوش نیست ای ناز جان سنایم

زیبا کنم به مهرت بی عشق زیان کشیدم

حسن زرجینی — Thu, 21 Aug 2008 23:06:34 GMT

به دل خون شده خود نظر جفا نکردم

نبیریدم از وفایم ز به عهد جدا نکردم

چشم دران اوج سکوتت به همه حال گریسته ست

که دگر پاره نساختم ز به عشق سوا نکردم

بشکستم به لب عشق حقیقت شده پنهان

باشد این غم پاره من که سروپا نکردم

اخراین غم به چه ماند عشق غمی را ز چه خواند

می ومیخاره ندیدم زبه عشق ریا نکردم

به بد عهدی زمانه عشق را جز سوختن ندیدم

که بسوختم ولی باز جان تورا رها نکردم

به شب هجر چو پروانه به دم عشق بسوختم

من شمعی اب ندیدم ولی گلایه را نکردم

راز گمگشته بشکسته به سرای مهربانش

زین نظر کن بر جفایت که نگو وفا نکردم